„8 7 NGE N E,S 1 A sës 
andere Kruiden , in Zuidelyker Landen, ten IV. 
minfte wat Europa betreft, geuriger en kragti- “Toet 
ger vallen; des ook die Alfem , welke omftreeks Hoorps 
Rome, of in Griekenland en Klein Afie, groei. STUE: 
de, deswegen Pontifche genaamd, van de oude An 
Geneesheeren ‚ om haare drooge, famentrek- 
kende.en dus meer verfterkende hoedanigheid „ 
den voorrang werdt toegekend, De Alfem, 
evenwel, die wild voorkomt in de middelfte en 
Noordelyke deelen , is geenszins van bitterheid 
ontbloot ; hoewel men op veele plaatfen, hier 
te lande „een Alfem vindt zonder Reuk of Smaak, 
BOERHAAVE tekent die , zo wel als de bite 
tere, benevens de Zee-Alfem en eene die La- 
vendelbladigis, als Inboorlingen aan. In Sweeden 
wordt het Vleefch der Schaapen, die ‘er van 
eetens bitter, zegt LiNNmus, Anderen heb- 
ben zulks van den Melk der Koeijen aangete- 
kend. Van een Rusfifch Leger waren veele 
Paarden, daar door, in éénen Dag geftorven. 
Van ouds tot heden heeft men ongemeen 
hoog geloopen met de kragten van diet Kruid, 
dat zekerlyk een vitmuntend Maagmiddel is , en 
daar door verfcheide Kwaalen, die uit de kwaa 
de gefteldheid of onwerkzaamheid der Chylberei- 
dende Werktuigen cncftaan, of voorkomen of 
geneezen kan. Hierom hebben fommigen het 
tegen het Voeteuvel , anderen tegen de Wa- 
terzugt, het Graveel en Afleopende Koorcfen, 
zeer geroemd. In Galachtige Temperamenten , 
nogthans , zyn bittere Kruiden, die minder hic- 
Oo 4 ‚ zig. 
I. DEEL X. STUK: 
