Vve EENES HAT 634 
Dit is het Kruiskruid niet, dat men gemeen- … IV, 
iyk Erigerum noemt , in ’t volgende Geflagt en 
begreepen ‚ maar cen Onkruid, dat wegens zy- Hooep- 
ne bytende hoedanigheid den bynaam voert. 
Het komt op oude Muuren, hier te lande, te He He 
Haarlem en Utrecht „ voor, en valt, door ges 1 
heel. Europa , op Wee plaatfen en Stecnige 
Heuvelen. De Steng is tot een Elle hoog ‚rauw 
ên Takkig , zegt HaALrER, fomtyds ook on- 
getakt en laager , met T'ongachtige Blaadjes , 
uit wier Oxelen Steelen voortkomen , die fom- 
tyds één. , fomtyds meerbloemig zyn. De 
TRblemmeties » die de Krans maaken, zyn 
geer fmal en fyn, tot veertig in getal, Vleefehi- 
kleurig 3 doch in fommigen ontbreeken die t'eene- 
maal en en Bloemen hebben niet dan de Schyf, 
uit geele Blommetjes beftaande , met een ros- 
achtig Pluis, De Bloem , naamelyk, ís niet zo 
zeer blaauw , gelyk DriLreENius, die dit 
Kruid Conyzoides genoemd hadt , aanmerkt , 
maar paarfchachtig of bleek paarfch. 
(13) Fynftraal mét den Steel byma tweebloe- _xur. 
mig , de Steng eenigermaate ruig, de Air 
Bladen ginp en van onderen Pluizig. _ Alpitch. 
(24) 
(13) Erigeron Caule fubbifloro, Calyce fübhirfuto Gc. 
OED, Dan. 292. Erigeron Squamis Calycinis planis. GER, 
‚ Prov. zoz, Conyza coerulea Alpina major. C, B. Pin. 265, 
Prodr.. 124» Afteri montano purpureo fimilis feu Globulacie, 
J.B. Hifl. 1. p. 107. k 
Û 
ik DEEL: Xe STUE: 
