SY N GE N-E S I A, 631 
van was, dat SieEsBEcK, door wien Lin- IVe _ 
Nus zo onbefcheiden over het Samenftel deren 
Sexen is aangetast geworden, dit Kruid als een Hoozp- 
bewys „ dat de bevrugting door ’% StuifmeelSTUXe 
niet tot de rypwording van *t Zaad vereifche Sense 
werde, bygebragt en ‘er daarom deezen naam 
aan gegeven hadt, Maar hy ís, in dat Vertoog , 
bondig wederlegd door den Smalander Heer 
TursEN , die aantoont, dat hetzelve zo wel 
T weeflagtige als Vrouwelyke Blommetjes heeft , 
en ‚ wanneer de Kelken geflooten blyven , dient 
zulks mooglyk. om de Vrugtmaakende deelen 
te befchutten voor de Koude: want men heeft 
bevonden, dat de Plant in een Pot gezet, op 
een warme plaats, den Kelk weezentlyk uit- 
breidt en eene geftraalde Bloem vertoont , even 
als zulks de Heer GMELIN in een ander Si 
berifch Plantje, ’t welk eene Verfcheidenheid 
van het gemelde fchynt te zyn, hadt waarge- 
Komen. 
(2) 
uit de meelle andere Verhandelingen in dat Werk’, blykbaar 
want daar wordt van den Ridder in de tweede Perfoon 
gefproken. Ook blykt het duidelyk genoeg uit den Styl 
dier Verhandelingen , dat LiNNmus dezelven niet opgefteld 
heeft, en in dat Vertoog was gezezd, dat men in de ge= « 
flooten Bleem ook Tongvlommerjes vondt, terwyl de Rid- 
der daar van zegt: in frigidioribus Caiyx claufus Flore flosa 
culofo « (Syft. Nat. Weg. XII) dat immers tegenûrys 
dig is 
Rr 4 
ML, DEEL, Xe STUK» 
t 
