SILNAG EN EE soregì 43 
Steng, de Blädèn byna Hartvormig. Hoe- IV: 
kig met kleine ain Ter an Areno 
Hoorp- 
eha Hesteile het plee dat OP STUK. - 
de. Bergen in-de Zuidelyke en middeldeelen van Poiygeria: 
Baropa groeit „ en waar van Crusius één PL 
met Wollig gryze , één met gladde Bladen af- _ 
beeldt, van het gewoone, Hoefblad onzer Vele 
den en Akkeren, Het Alpifche heeft een Wore 
telend Stengetje „dat Bladen , en uit het midden 
der Bladen een byna naakten Bloemfteel fchiet , 
met eend paarfchachtige ongeftraalde Bloem. 
Het gewoone geeft eerst Bloemfteelen uic den 
Grond , die Schubswyze zyn bekleed, en deee 
ze verdwynende komen de Bladen te voorfchyn, 
die ook veel grooter zyn. ToOURNEFORT 
vertoont de Bloemen „die geel zyn en geftraald, 
op eene keurlyke manier. De Kelk beftaat uit 
een ry lange Blaadjes, tot een Cylinder fa= 
mengevoegd, waar eenigen aan den voet byko. 
men, gelyk in * Kruiskruid, 
Men noemt dit Kruid, dat zekerlyk de Tus. 
filago der Ouden. is, by de Grieken Beechion 
genaamd , ook Farfara en Ungula Caballina , - 
dat is Paardshoef ; 5 alzo de figuur der Bladen 
aaf 
3oï, GORT. Belg, 239. KRAM. Auflre 248. OED. Dan. 59se 
Fl. Suec. 68c, 743. DALIB. Par, 256. GOUAN Mdousp. 439. 
R, Lugdb, 159. GMEL- Sib. II. p. 140 Tus'ilago vulgaris, 
C, B. Pin. 197. Tusfilago , Farfara. LOB: Ie, 599. 
Rr 5 
Ie DEEL, X, STUKe 
