S Y NGE NE s IT A, 695 
ren vindt, wordt doch getwyfeld, of ’ ‘er wel IV, 
oirfpronglyk zy. By ons wordt het , gelyk in Anale 
Duitfchland, Vrankryk en Engeland „overvloedig Hoorp- 
inde Kruidtuinen en op Akkers, by Enkhuizen TUE 
Polygaria 
en Alkmaar, geteeld, Juperflaa, 
Tot eens Mans langte hoog groeit dit Kruid, | 
dat Bladen byna als die van ’ Wollekruid „meer 
dan een Voet lang, een half Voet breed, ovaals 
achtig , op de kanten gekarteld , van onderen 
Wollig heeft. De bovenften zyn kleiner en on- 
gefteeld , de onderften hebben Steelen. De Steng 
is dik en ftevig, regtopftaande , Takkig en ge- 
bladerd , op den top zeer groote geele Bloemen 
draagende , met Bladerige Kelkfchubben, die 
omgeboogen zyn. 
Of de Griekfche naam, in de Apotheeken be- 
kend, van de fchoone Heléna, dan van een Ey- 
land deezes naams afkomftig zy , kan ik niet 
beflisfen. Zou dezelve ook van de Maan, die 
in’t Griekfch Seleenee heet, in vergelyking mee 
de Zon, Helios , afgeleid kunnen worden. Men 
vindt het woord Helenium gebruikt voor Zon- 
nebloem. In ’ wilde draagt het Kruid kleine 
Bloemen, op een laage Steng, en heeft een 
fchraalen Wortel ; daar hetzelve;, in goede Grond 
gekweekt , den vermaarden „Alantswortel uitlee 
vert, van ouds beroemd, Dezelve is groot , dik 
en bruin , van eenen bitteren Kruiderigen Smaak 
en niet van Reuk ontbloot, Veel Gommige dee. 
len bevat hy , die in 't Water fmelten en weie 
Xx4 nig 
HM. DEEL. X. STUK. 
