710 SAMENTEELIGE KRUIDEN, 
IV, wil, den naam Arnica by verbaltering van ’% 
ArDsEb. Latyn, als ook den Lotharingfen naam (*) heeft. 
Hoorp Waarom menze by ons, daar zy op Hey- Vel. 
STUK, den in Gelderland en elders voorkomt, Wolver= 
RAe ley noeme , is duifter, Meer zou men de bes 
7) naamingen van $4. Luciaan- en Valkruid mogen 
afleiden van haare Eigenfchappen. Zy is het on= 
derwerp geweest van veele Scheidkundige 
Proeven ; door welken men bevonden heeft, 
dat de kragten meest in de vaste bictere deelen 
berusten. Zeer gemeen is dit Kruid, in Duitfch« 
land , zelfs onder ’t Landvolk in gebruik „ tegen 
alle inwendige Kwetzuuren , door vallen , ftoo- 
ten, flaan , in Menfchen of Beeften. Men pryst 
het ook tegen Borstkwaalen. De Afzertende 
kragt in de Waterloozing, daar RENEAULME 
zo hoog mede geloopen heeft , was reeds aan 
Loser bekend en zekerlyk door hem daar van 
ontleend, Men geeft het Extrakt in, of zet het 
Kruid op Bier, Wyn, Genever, Evenwel heb= 
ben fommigen nadeelige uitwerkingen daar van 
gezien. De Runders laaten het ftaan, doch de 
Bokken en Geiten eeten ’er van. Waarfchynlyk 
zal het naar de fterkte van den genen, die ’er 
gebruik van maakt , moeten gewoogen zyn. 
Zelfs verbeeldt zig GMELIN, dat het Smal- 
bladige „ als op drooger plaatfen groejjende, 
fcherper van Sap zy , dan het Breedbladige, Dit _ 
hadt zyn Ed. , in Siberie, aan Duitfchers, de 
Ar. 
(}) Tabac de Voges. Journ. Oecon, 155. Dec, 
