S-Y:N G E N E 68 :I:Aù 73t 
hy de Afrikaanen maar in Europa hadt gezien, IV, 
de Fluweelbloemen , als tot dezelven behooren- KE 
de, aanmerken. - Hoorp- 
Sommigen hebben dit Kruid, wegens denSTUK. 
waaren Reuk, als Vergiftig aangemerkt, doch fperfaa.. 
dat de Geur der Bloemen niet onaangenaam noch ki 
padeelig is, bewyst de teeling der Afrikaanen 
by geheele Akkeren , in de Diemermeer en el- 
ders by deeze Stad, ten gebruike der Jooden , 
die ’er, zonder hinder, hunne Loverhutten mee 
de verfieren. Dat een Kat, door het eeten der 
Bloemen met jonge Kaas gemengd, en Muizen 
door heteeten der Zaaden zouden geftorven zyn , 
verhaalt DopoNéus. Ook was een Jongen, 
door het kaauwen der Bloemen, de Mond en 
Tong gezwollen, BOERHAAVE verbeeldde 
zig s dat ’er , ten dien opzigte, verfchil in zy 
naar den Landaart en naar de Soorten (*). In 
Barbarie worde dit Kruid , zeid’ hy, tegen 
veele Ziekten met vrugt gebruikt ({). HERNAN- 
DpEz erkent wel , dat her fcherp van Smaak zy 
en zwaar van Reuk , doch merkt het als een uit- 
muntend Genees- en Maagmiddel , ook als 
Zweetdryvende en Verftoppingen wegneemen- 
de, aan (J.). 5) 
3 
(*) De nona et decima conftat, quod comette hominem 
occidant. Hijs, Plant, uts. Dit zyn de kleinfte Fluweelblae: 
men. 
Je In Mauritania cft Rlanta optima contra multos Morbos. 
Jòid, 
(1) Hi. Nat. Mexic. p‚ 154, 
II, DEEL. X, STUK. 
