S TY NG ENE Ss 1 A 753 
en fterken Geur van Averoon. Het groeit in IV. 
t wilde ‘ongevaar een Voet hoog, FDEEL, 
ll 21)’ „Chryfaath met Windeelige ingefneeden me 
„Bladen , die witwaards verbreeden, ed fee 
Chryfan= 
 Tû de Tuin Chryfanthen ‚dat Zaay - Bloemen deirnk 
zyn; tot ficraad der Bloemhoven, komen, Ht Hoflie- 
bekend is, Verfcheidenheden voor, naar ‚ dat tende, 
de Bloemen hooger of Zwavelgeel, of wit en 
geel bont zyn ; want de zodanigen telt men 
evenwel onder de Chryfanthen. Ook vallen ’er 
‘met enkel Pypblommetjes , gelyk onder de A« 
frikaanen. De enkelde, als bekend is , worden 
weg gefineeten, en men behoudt alleen die met 
gevulde Bloemen. In hect Loof is paauwlyks 
verfchil. De Bladen zyn wel fyner of grover , 
doch gelyken. naar die van de Maartel of ‘van 
het St. Jakobs-Kruid: dat is ,-zy zyn lang- 
werpig, wederzyds Vinswyze verdeeld, hebe 
bende die verdeelingen ingefneeden. Daar ko. 
_men wel voor, die-het Loof fyner gefnipperd 
hebben , doch dat de Bladen weezentlyk gevind 
zouden zyn, of met van elkander afgezonderde 
Vinnen (*) , ftrookc niet met de Afbeeldingen 
4 van 
“(z1) Chryfanthemum Fol. Pinnatifidis incifis extrorfum la- 
tioribus. H. Clif, 416. Ups. 263. Re Lugdh. 174. GOUAN 
Alonsp. 449. ChryG. Fol, Matcicarie. C. B. Pin, 134. Chryse 
fanth. Creticum,. Crus. Hil. 1. p. 354. MORIS. Ill. pe 16e 
S& Ó Balgper 203 
={*) Ik denk dat de verandering, ten opzigt van de bee 
paaling ‚ pinnatifidis in pinnatis , welke men in Sy? Nat. 
Bbb aans 
IL, DEEL, %. STUK. 
