324 SAMENTEELIGE KRUIDEN 
Iv. Geftalte en verfchillen , zo wel als de, voof= 
Asante gaande Kaapfe , van de voorigen zeer in aans- 
Hoorpe zien, alzo zy geen uitfteekende Kelkpunten heb= 
STUK. ben, „, Het Zaadkuifje is een Haairig randje 
AoE ss en de Kelk gelyk; zyn zy dan ook liever 
Fje …, Inule met byna naakte Zaaden,” vraagt de 
Ridder. De Kaffige Stoel; dien dat Geflage 
naakt heeft , dunkt my , moest zulks gemak 
kelyk ontfcheiden. De Kelk is hier flegts dub» 
beld, gelyk in de Verbefina, of uit twee, drië, 
ryên Schubbetjes famengefteld , gelyk Ha r- 
LER zegt , die aanmerkt , dat het Gewas in 
Gizel, veel ruiger is ‚ dan in Ooftenryk: 
welk het werfchil der Soorten -misfchien zou 
kunnen zyn. Hy fpreekt van de zynedus (*). 
„> De Steng is regt, een Elle hoog en ruig; 
‚; met eenbloemige Takken, hebbende de Bla- 
‚ den ook Ovaalachtig, doch finaller, en ins- 
pj ; gelyks ruig: de Bloemen aanzienlyk en vry 
9, groot. De Tongblommetjes zyn drieribbig , 
s, drietandig , menigvuldig” (f). 
Deeze verbeeldt zig de Heer Harren de 
Geele After der Ítaliaanen te zyn „ door wier 
Sap, rondom de Wond geftreeken , een Hond. 
verfcheide Adderbeeten , zonder nadeel , hadt uit- 
geftaan (1). (9) | 
"(*) Helv. inchoat. I. pe So, Hoc Titulo. Buphthalmum 
Fol. imis petiolatis avatis , fuperioribus amplexicaulibus Lan- 
cêolatis , hirfutis, rariter dentatis. 
(}) Zie derzelver figuur. BERKHEY. Tab. TU. £. 26. 
(1) VALIsSN. Tom: I. p. 359. Die Proef echter zegt weinig 4 
dewylhyaan de vierde Beet ftierf, S&G VIER Veron. 11. Pe 233n 
dl 
