DE PHYLL0STICT7E CRUENT/E DISTRIBUTIONE GEOGRAPHICA. 251 



Hancce ferunt Phyllostictam plantae Asparagineae quse sequun- 

 tur nempe : 



Polygonatum oppositifolium Wall., Thunhergiï Morr., gi- 

 ganteum; Smilacina bifolia 7. Kamtchatka. 



Ex Indiee orientalis provincia Nepaul, inde oculatissimus 

 Wallich retulit, in foliis Polyg. oppôsitifolii, possideo. 



ïn Japonia, ad folia Polyg. Thunbergii (per exiguis maculis 

 Depazeensibus!), Blume et Wright; nec non ad folia tum 

 Polyg. gigantei, tum Smilacinœ bifoliœ 7. Kamtchatkœ ejus- 

 dem collectons provenit (herb. Hort. bot. Galcuttensis). 



Phyllosticta cruenta Dracœnœ Nobis. — Maculis epiphyllis, 

 discretis, ellipticis, rubescentibus, zona prominula cerasina 

 (nigro-rubra) (1) cinctis. Peritheciis rarissimis. 



Yariarum Draceenarum asiaticarum ad folia parasitatur. 



Forma quidem Phyllostictœ cruentœ spectatissima, sed sensu 

 nostro, donec plura specimina inspicere liceat, non satis adhuc 

 distincta ut propria species habenda sit. 



Africa. — Ad folia Rusci hypoglossi prope Alger parasitatur. 



America.— Varietates et formae quidem speciosse hujusce 

 Fungilli in Museei Parisiensis herbario non desunt. 



In America septentrionali, ad folia Polygonatihiflori (Lesueur, 

 Rafînesque) ; numerosis maculis, rarissimis autem peritheciis. 



E provinciis Tennessee et Florida AmericaB sept., ubi parce 

 provenit et sine peritheciis possideo. — Ex eadem America, ad 

 folia Smilacinœ stellatœ accepi, nec non parasitatur in foliis 

 Smilacinœ racemosœ loco dicto montagne de Fer, unde cl. 

 Trécul, anno 1848, retulit. 



Nusquam specimina exotica ad cl. Brongniartium e variis re- 

 gionibus missa, tam formosas maculas nec non ubera perithecia 

 prsebent, quam in Smilacinœ racemosœ 7. latifoliœ foliis Ame- 

 ricœ septentrionalis. 



Maxima cum cura, maculas hasce cum nostratibus scilicet 



(1) Color varietatibns cerasovum nigro-rubris proprius. 



