SUR LES DÉPAZÉÉES. 49 
Supra folia Heperæ nostræ HeLicIs, hteme currente, passim 
nvenitur (1). 
“* Sporæ loculatæ. 
17. Depazea loculatr. Maculis rotundatis, zona fusea cinctis. 
SrerMoGonus. Nigris, sphæricis; spermatiis hyalinis curvulis, 
septatis, 0°®,030 longis (Septoria). 
PyeniniBus. Nigris, globosis; stylosporis ovatis, flavidis de- 
mumque fuscis, 1-septatis (Diplodia) vel pluriseptatis (Hender- 
sonia). Hiemali tempore sæpissime detexi. 
Periraecus. Atris, globosis, ostiolis papillatis. Ascis cylindraceis, 
octosporis. Sporis ovatis, rufescentibus 5-6 septatis, sæpissime 
seplo longitudinali divisis; loculis valde distinctis 1-guttulatis 
(Vid. pl. VI, fig. 3). 
Species typica Depazearum nostratium loculatarum, in maculis 
Depazeanis Vésci albi semper constans. — Hieme. 
Magnam exoticarum Depazearuim copiam quum in herbäario 
Musæi botanici Parisiensis tum in herbario Musæi Cadomensis 
observavi; plures vero describere, donec nova specimina 
iterum atque iterum perspexerim, superfluum duco. 
(1) Quotannis mihi licet hancce Depazeam hiemalem in arvis Cenomanen- 
sibus prope Süllé-le-Guillaume bene evolutam colligere. 
