De TiN-ERTSEN 17 
met Zwitter, Kies en Kopergroen , in zuivere, EA 
Kwarts. Het Stukje , in Fie. 3, op PLAAT nT 
__XLII, afgebeeld , vertoont een Groepie zwar=, feor»: 
te Tin- Granaaten met Wolfram, op Kwarts, 7ir- 
van Joachimsthal in Bohemen. Ook heb ik ne fs 
ze op Yzer- Erts gegroeid „als in Fig. 4, van Fiers. 
Altenburg in Saxen. 
De Tin-Kryftallen of Tingraupen zyn hard 
en ongemeen zwaarwigtig , doorgaans zeer 
ryk van Tin, in ’c fchraapen lichtgraauw en 
en op de breuk weinig Glars hebbende. Zy 
ontbinden zig , met opbruifching , in warm 
gemaakt „regt fterk en wel gezuiverd Vitriool- 
Zuur. Giet men daar heet Water by, roert 
het mengzel om, zygt het door, laat het uit- 
dampen en verkoelen, zo bekomt men weder ® 
Tin-Kryftallen. Zy gelyken veel naar Gra- 
naaten „ dan dat zy weeker en zwaarder zyn 
en vetter op ’t gevoel, Gemeenlyk zynze 
glanzig als Glas of Kryftal, aan de kanten een 
weinig doorfchynende , zelden geheel en val- 
len dikwils vry groot. Die van Freyberg, hier 
in Fig. 6 vertoond, fchyot eenigermaate mo 6, 
pieramidaal te zyn, Men heeftze los en ook 
aan malkander gegroeid van verfchillende Ge. 
flalte, meest, zo LiNNAEus zig verbeeldde 
naar die der Kobalt- Kryftsllen zweemende. 
Ten opzigt der Kleur, heeft men ‘er de vol- 
gende Vericheidenheden van. 
Geel vallen zy fomtyds, 't zy Zwavel. of 
ook 
äIL. Deasr, V, Srux, 
