t 
e OER RT ARL BEN 
Hi. 
Arnrel. 
MXIEL 
Hoorpo= 
STUK 
Eigen« 
fchappen. 
Planeet deezes naams; dewyl die "er, in zyne 
Vertooning aan ons, de Kleur het naafte van 
heeft. Anderen noemen het, fpottende, den 
Duivel der Metaalen, om dat het die allen „ 
door zyne bymenging, eenigermaate broofcher 
of minder fmeedbaar maakt. Wit Lood hebe 
ben fommigen het ook genoemd , doch dit is 
niet algemeen. | 
Het is een Metaal , byna van Zilverkleur , 
doch een weinig naar ’t blaauwe trekkende en 
knarfende als mren ’t buigt of met de Tanden 
daâr op byt. Indien ’er geen andere Metaa- 
len, Koper , Spiauter, Bismuth of Spiesglas- 
Koning ‚ bygemengd zyn; zo heeft het in ’t ge- 
heel geen Klank. De Soortelyke zwaarte van 
hetzelve , de minfte van die der echte Me- 
taalen , overtreft ruim zevenimaal die van ’% 
Water. Het is zeer buigzaam en zagt en laat 
zig fmeeden , doch breekt ligt onder den Ha- 
mer; en draagt aan getrokken Draad veel min- 
der zwaarte dan anderen : evenwel meer-dan 
Lood. Dus kan een Tinnen Draad, van een 
tiende Duims dikte , nog meer dan veertig 
Ponden houden , eer hy breeke. Het heeft 
een eigen Reuk, die zig inzonderheid door 
het wryven of anders warm maaken openbaart. 
Het fmelt zeer gemakkelyk en lang voor dat 
het vloeije ; maar veel moeielyker na de by- 
voeging van Zwavel. Op zigzelf in ’*t Vuur 
gebragt, brandt het met een blaauwe Vlam, 
en 
