114. Het YZER, EN 
Keble: Eifenram , ook Yzer - Glimmer genaamd ;, breekt 
XXV. overvloedig in Sweeden : id valt ook in Saxen, 
Hoorp: Bohemen en Hongarie. ’%t Is eigentlyk maar 
Veenroan, eene byfoort vande Glaskop „rood en gemeen= 
lyk donker Karmozynrood op de ftreek , die 
_fomtyds fterk in ’t zwarte valt. Zy kleurt af, 
is zwaar en zo los van famenhang; dat menze 
dikwils met een Mes kan fnyden. « Op ’t gee 
voel is zy wat Vettig , wordt raauw niet ligt 
van den Magneet aangetrokken , en verandert 
zonder byvoegzel in ’t gewoone Vuer niet. De 
deeltjes zyn glinfterende en gemeenlyk zo 
ligt, dat zy op t Water dryven; meestal Schub-= 
achtig, veel zeldzaamer Korrelig. Zy omringt 
fomtyds „als een Band of Riem, de Yzer- Aders 
en heeft daar van cena naam, 
xxrv. (ca) Yzer, dut ontrekbaar is en zwartachtig, 
Ferrum met Korrelige ondoorfchynende deeltjes, 
Arenofum, 
Zandige. | 
Deeze Zandige Yzer- Erts komt voor op den 
Taberg , den hoogften top van het Gothifch 
Ryk, zo LinNmus aanmerkt, alwaar die 
geheele Berg een Yzermyn uitmaakt, als t'ee- 
nemaal uiet zulke Yzer. Erts beftaande , welke 
fa. 
(24) Ferrum intraêtabile nigrans, particulis Granulás 
tis opacis. Syst, Nat, uts, Sp. 24. Ferrim Mineralifa= 
tum, Minera obfcure fuscâ Fuliginofâ, triturà nigrâ, 
Magnete non attraftilis, Warr., Syst. lin, II, p. 238. 
