IL 
te 
kran 
STUK 
Vzer= 
Spaaih, 
318 Herr YZER; EN 
louter toevallig. Men heeft ‘er Verfcheiden- 
heden van , naar de Zelfftandigheid, naar de 
Kleur, naar de Breuk, en naar de derd 
Geftalte, als volgt. 
Geheel Stofacltie; als verweerd zynde door 
„tofach-de Lugt, komt deeze Yzerfpaath op verfchei= 
tige, 
Staal- 
teen. 
de plaatfen , in Sweeden, Bohemen , Saxen ; 
Stiermark, ja zelfs in Piemonten by Wolfftein 
in de Paltz, voor 5 dan doorgaans zwart , zwatt- 
achtig of bruin zynde. Veel gemeener, ech- 
ter, is dezelve verhard, dat men StaalfZeen of 
Sraal- Erts noemt, zynde zwaar en half hard; 
veeltyds aan de kanten doorfchynende. In 
% Vuur begint dezelve , zo dra hy daar van 
doordrongen is, te knappen en fpringt met 
geweld aan ftukken en blaadjes. In de Koude 
grypen hem de Mineraale Zuuren niet aan 4 
maar, fyn gewreeven, of in Eeen zagte warm- 
te gebragt zynde, wordt hy langzaam in allen 
opgelost, en wel in de Vitriool- en Salpeter- 
Zuuren met eene bruin geele, in de Zourzuu- 
ren met eene helder groene Kleur. Met drie 
deelen gebrande Borax gefmolten , geeft hy 
_ eene zwarte vooze Slakke. 
Witte, 
Wat de Kleur aangaat, vindt men de Yzer= 
fpaath doorgaans wit of witachtig, Pflinz of 
witte Yzer-Erts genaamd, Dus komt zy voor, 
in Stiermark, “Tirol, Saltzburg , Nasfau- Sice 
gens in Sweeden aan den Westelyken Zilver= 
berg, als ook in Upland en Dalekarlie; ja, 
vol- 
