II. 
Arpreet 
XXVIII. 
Hoorp- 
STUK. 
_ Verertst 
Goz ud. Ù 
ge Oc AHtf GOUD; EN! 
geoordeeld ‚ voor allé in de Natuur voórkò- 
mende icherpe. Zouten , Zwavels of andere 
‘Mvynftoffen , dat het ontmooglyk verertst of 
geminerdlizeerd kon zyn. HeNcexKer heeft 
dit denkbeeld met kragt gedreeven ; ’t welk 
nog by veelen ín-de gedagten fpeelt. De ver- 
maarde ScoroL1;s zelf, hieldt de Verertzing 
„des Gouds voor een Herfenfchim (4); doch 
niet lang daar na zekere Goudhoudende Stof. 
fe van Nagyay in Sevenburgen onderzoeken- 
de, veranderde hy zyn Gevoelen t'eenemaal, 
Hy befloot , dat het Goud door een hálfme- 
taal en het allerfterkfte Zuur van Zee- Zout 
vlug , deszelfs vafte beginzelen vernield en 
de vlugge om hoog verheven wèrdens terwyl 
het dan in ’t Vuur als uit zyne Asfche herbo- 
ren „ en volmaakt weder te voorfchyn ko- 
me (e). Hier op fchryft hy vervolgens: 
>» niet alle Goud, dat in de Mynftoffen huis: 
» Vest, kan ’er door ’t Zuur van Koninglyk 
‚‚ Water of door Kwikzilver uitgehaald wor. 
„ den en dit is met Zwavel omwonden. Som: 
‚> mige Pyrieten, en de Goudhoudende Erts 
3 van Nagyay ; bevatten dit Goud ; *t welk 
„> ik weleer onvolmaakt genoemd heb; en dat 
‚> nu ook byna alle Mineralogiften geminerali= 
ss zeerd heeten” (d). | Dit 
(6) Einleitung zur kenntnis and gebrauch der Fösfiliës, 
1769. pag. 190. _ 
CC) Ann. 11. Hist, Natur. p. 103 
(2) Principe Mineralogice, Prag. 1722. Pe 2220 
