GRASPLANTEN. 45 
door , de Geflagten van Cyperus en Scirpus, VT. 
ten voornaamfte. Dus noemt hy deeze, 4}. “OEL 
lerhoogfte Moeras - Bies, met de Bladen en Kiel Hoor 
Zaagtandig (*). VAILLANT niettemin zegt, 7 vod 
dat het een Soort van Cyperus zy (+). Boc- 
CONE noemt het. Allerhoogst Cyperachtig Gras 
en merkt aan, dat het een Rietachtigen Sten- 
gel heeft, fomtyds eens Mans langte hoog; 
groeijende in de Moerasfen by den Tooren 
Vada te Livorno, als ook aan Kaap Pasfero , 
op Sicilie, overvloedig (4). Zyne Afbeelding 
van hetzelve is gering en fchiet veel te kort 
by die van MortisoN ($), door wien hetzel- 
ve van de Groote Waterbiezen onderfcheiden 
wordt , zo ’t fchynt. Het verfchilt zekerlyk 
van die van TABERNEMONT, welke korte 
Bladen heeft (*), daar dezelven in deeze lang 
zyn: derhalven heeft ’er ook TouRNEFORT 
een byzondere Soort van gemaakt, | 
_De 
leatis. Sy/t. Nat, XII. Gen. 65. Veg. XIII. p. 31. F/, 
Suec. II. p. 13. Zf. Goth. 170, Pfeudo- Cyperus palu- 
ftris, Fol. & Carinâ ferratis. ScHeucnz. Gram. 375. Cy- 
perus longus-inodórus Germanicus. C. B. Pin, 14. Mar 
giscus Paniculâ Ramofà, Hel. inchoat, 11. p. 179. Cyge 
long. inodorus fylv. Los. /c. 67. 
(5) Scirpus Paluftris altisfimus , Foliis & Carina ferrae 
tis. Zu/t. R. Herb. p. 528. Plant. env. Paris. 532. 
(FH) Botanicon Parifienfe, p. 179. 
CI) Bocec. Sicul. p. 72. T. 39. £. 2. 
ENIS. IT. Pp. 23% 5.8. K. 1r. f. 2de 
(+) Juncus Paluftris major. Tag. dc. 249. Äruidb, 589, Es 
II. Deer, XIII, STUK, 
) 
