VL. 
vaer and 
HoorD- 
STUK» 
Kleur. 
Verfchil 
IA De EIGENSCHAPPEN 
‘langwerpig rond , en is aan de eene zyde 
doorgaans uitgegroefd, Het heeft de opper- _ 
vlakte glad, haairig , geribd of rimpelig. Som- 
tyds komen de Zaaden of Graantjes digt op 
elkander leggende , fomtyds van elkander af: 
gefcheiden voor, 
De gewoone Kleur der rbebrkben 4 wat 
het Loof aangaat , is groen; maar dit Groes 
verfchilt in oneindige trappen, van het don- 
kerfte, tot het heldérfte bleek en blaauwach- 
tige. Men behoeft , ten dien opzigte, flezts 
op het onderfcheid van de Kleur van ’t Gras 
onzer vette Weiden en van de Helm onzer 
Duinen of van het Riet der Waterkanten , 
acht te geeven. Dikwils valt dit Groen ook 
in het geelachtige, inzonderheid by het eerft 
uitkomende Gras en verouderende, of ver- 
dorrende tot Hooy, wordt het geheel geel. 
De Halmen of Stengels zyn natuurlyk bleeker 
of witachtig, vooral daar zy in de Bladfchee. 
den zitten. In de Bloem- en Kelkblaadjes 
heeft een aanmerkelyke verandering en men- 
geling van Kleuren , waar onder zig dikwils 
paarfch of bruinrooden wit met groen bevindt, 
plaats; zo dat fommige Grasplanten hier door 
een fierlyk aanzien bekomen, dikwils met ee« 
nen Zilverglans. De gefteldheid vandenGrond 
en van het Weder maakt hier in een groot 
verfchil, in eene zelfde Soort. 
De Grasplanten dienen wel in ’t algemeen 
ot VOT Voedzel! der Herkaauwende Dieren, gely- 
„ker« 
