VI. 
u rk 
130 DRIEMANNIGE 
die eenigszins ftyf zyn, zeer digt aan mal. 
kander opfchietende uit een overblyvende 
ikooe- Wortel, waar van de Stoel Schubbig bekleed 
STU Ke 
is. De oude en buitenfte Bladen zyn gemeen- 
Iyk gantsch droog , geelachtig en dor, de bin- 
nenfte en jonge Bladen frischen-groen. Der- 
zelver langte is van één tot vyf Duimen, die 
‘der Halm van een halven tot een geheelen 
Voet. Deeze is, zo wel als de Bladen , dun 
en hoekig , met korte Haairtjes bezet, en 
heeft een eenzydige Aair, van vyftien tot 
twintig Blommetjes , als voorgemeld, in ’_ 
eerst groen, naderhand rood wordende, wan= 
neer zy digt fluiten om het Zaad. 
Dit Borftelgras zig, zo wel door zyn Gewas. » 
als door den enkelen Styl en Stempel „ van 
alle gewoone Gras - Soorten onderfcheidende, 
groeit op zeer drooge, dorre Gronden naauwe 
Iyks een Vinger hoog , en, na dat het in ’ 
Voorjaar gebloeid heeft, blyven de Halmen, 
met het rype Zaad, dikwils nog een Jaar ftaan. 
Ondertusfchen is het voor de Veeweidery na- 
deelig , wordende van het Rundvee niet dan 
by gebrek gegeten en van de Schaapen dik- 
wils by geheele Plaggen, met Wortel en al, 
uitgefcheurd ; het welk ook door de Kraaijen … 
gefchiedt, om de Wormen van zekere Lang- 
pooten ‚ die de Wortels van dit Gras 
vreeten, op te zoeken tot haar Aas, Wen- 
fchelyk ware het, dat hetzelve daar door meer 
werde uitgeroeid. 
(2) Bore 
