GWAÁS Piva NT EN. 29 
Heer Jacquin in de Westindiën gevon- Vi 
den. Dit hadt veele opftaande Halmen van II 
een Voet, met onverdeelde Takken en glad- Bernd et 
achtige Bladen. De Pluim was langwerpig, 
famengehoopt uit veele ruuwe groene Bloe- 
men, wier Kelken aan den top gefpitst wa- 
ren, zo wel als de Blommetjes daar binnen, 
die geen Baardjes hadden, maar donkerpaar- 
{che getakte Stempels en witte Meelknopjes. 
Deeze Soort van Gras , merkt de Ridder 
aan, is zeer moeielyk te sdpanten. Het bloel- 
dein de Upfalfche Akademie-Tuin om ’tandere 
Jaar en hadt de gedaante van de Cinna, welke 
ik Stekelgras heb geheten (*). 
Hier kan ik niet ongevoeglyk dat Siang evaanft: 
fche myner Verzameling plaatzen, ’t welk by- is Ee 
na met de laatfte bepaaling volkoren inftemt. 
De Afbeelding Fig. 5, op Plaat XC, ver- 
toont hetzelve in de Natuurlyke grootte, 
zynde omtrent de helft der langte van de 
Halm, van onderen , afgefneeden. Het heeft 
_ dezelve uit Leedjes beftaande , die byna ge- 
heel bekleed zyn met Scheedjes , welke de 
Bladen uitgeeven, die een weinig ingerold; 
Elsvormig gefpitst, en niet lang , voorko» 
men. Van onderen fchynt de Halm eeniger- 
maate kruipende te zyn; hebbende aldaar de 
Leedjes en Bladen kleiper. Om hoog komt 
de 
(*) Zie bladz. 32; hier voor, 
P 
IL. Deer. XIII. STUK, 
