G-RASPLAN TE Ne OL: 
rem De Friezen noemen het dmelands-Gras , 
om dat het op dat Eiland veel voorkomt in 
dorre Zandgronden ; gelyk. ookop Tesfel en 
anderen; aan de Zeekust in Friesland; op de 
Heiden buiten Harderwyk en Naarden , als me- 
de in hiet Veld aan den Haarlemmer Hout. 
In ’t algemeen is het kenbaar aan zyne zeer 
fmalle , doch niettemin platte , Biesachtige 
Blaadjes; de vierhoekige Halmen en korte 
gebaarde Pluim. De Halm is naakt, ftaat over- 
end, en heeft op zyn hoogfte ongevaar een 
Voet, doch dikwils maar een Handbreed lang- 
te. Hoe laager , hoe vleeziger de Blaadjes 
zyn, hoe kleiner de Pluim is en hoe minder 
gebaard. Laag is het eenigszins blaauwachtig 
groen: hooger valt het groen , met de Aair- 
tjes bruinroodachtig of Violet. Ook komt het 
VI. 
Arpeer 
UI. 
Hoorp= 
STUKe 
fomtyds jongdraagende f voor, zogenaamd, ’t 4 Festuca 
welk dikwils in de Grasplanten plaats beeft op vuipera 
Gebergten of andere {chraale Gronden ; wan« 
neer het Blommetje geen ryp Zaad voort» 
brengt, maar, in plaats van dien, lange groe- 
ne Blaadjes, naar jonge Grasplantjes gelyken. 
de, uitfchiet, zo HarreER aantekent. LriN- 
NAUs, niettemin, merkt-aan , dat dit een be-= 
ftendige Verfcheidenheid zy, ook ftand hou- 
dende, wanneer men dit Gras voortteelt in de 
Tuinen. Zyn Ed. hadt ’er zelfs een byzondere 
Soort van gemaakt gehad, en SCHEUCHZER 
geeft daar van , onder dien tytel, de Afbeel. 
ind. 
1, Deer. XIII Srur. G) 
