Grasrran men. 351 
Baafdjes; weshalve men ze in ’t Nederduitsch 
Gebaarde Evene getyteld vindt. In Landen, met 
Duiven-Mest toegemaakt, wordt het veel ge- 
vonden: want de Wilde Duiven, de Graantjes 
inflokkende, loozen dezelven onverteerd. Het 
Zaad gelykt veel naar Tarwe-Graan, doch 
fchynt niet goed te zyn om te eeten3 worden= 
de zelfs van het Vee, zegt men, niet genut- 
tigd. Misfchien wordt het van ’t Ongediert 
gegeten ; alzo men ’t , in Duitschland , ook Mui- 
zekoorn noemt. Mooglyk zal de bitterheid 
welke fomtyds in ’t Roggenbrood plaats heeft, 
daar uit ontftaan, Ondertusfchen is dit Zaad 
zo duurzaam, dat het, wat diep in de Grond 
raakende, dikwils na het tweede of derde Jaar 
weder uitfpruit, tot nadeel en fpyt der Land- 
bouweren 3 terwyl het zig ook , in ’t eerfte 
opgroeijen ‚ niet onderfcheiden laat van de 
gewoone Haver. Daar zyn derhalve verfchei- 
de Middelen bedagt , om de Landen van die 
Pest te verlosfen. De groene Halmen even- 
wel zyn, eer het in Bloem fchiet , een aan- 
genaame Spyze voor de Beeften. 
| (9) Haver, die gepluimd is , met de Kelken 
pt 
HI. 
IX. 
byna driebloemig, alle de Blommetjes ge- Pre od 
baard, met Haairig b gin 
Haairige Woetjes Derdhale 
vige, 
| In 
Co) Avena Paniculata „ Cal, Mubtriflozis „ Flosc, omni- 
bus 
iL Deer, XIIL Srux, | 
