* 
GRASPLANTEN 439 
de eigentlyke Tarw niet is geweest, zou men 
daar uit opmaaken , dat ’er de Paarden mede 
VI. 
Arpeer, 
Eil. 
gevoerd werden ; voor welken de Tarw te vet ee 
en zwaar , ja nadeelig is. Ondertusfchen is ’t 
zeker , dat de Ouden de Zea geteld hebben 
onder de Soorten van Koorn: gelyk de Spelt 
nog heden, in de vlakke en Noordelyke dee- 
len van Switzerland ‚ het voornaamtte Graan is, 
zo de Heer HALLER aantekent, wordende 
ook in Swaben en Frankenland, zo wel als ig 
andere deelen van Europa, gebouwd, 
De Spelt is van het zelfde gebruik als de 
Tarw , en wordt in hoedanigheid gerekend als 
een middelflag tusfchen Tarw en Gerst: zyn- 
de het Brood , daar van gebakken, ruim zo 
aangenaam en verteerbaar ,doch niet zo voed- 
zaam als het Tarwebrood. Het Meel, inzon- 
derheid , is witter en fyner dan het Tarwe- 
Meel, hebbende ook meer Lymigheid in zig 3 
zo dat het bekwaamer geacht wordt om Styfe 
zel van te maaken , daar ook wel de Spelt 
den bynaam van voert (*). Men heeft de« 
zelve deswegen Par genoemd , van ’t welke 
Zarina afkomftig is , en Ador , een byna ge- 
lyknaamig Woord , waar van het Grean den 
naam kreeg (}). Een zeer gemeen Soort van 
Bier 
(*) Zea Amvlea vel Zeopyron Amyleum. C. P. Piz. 
22. Zea Amylacea, Mor. Hijf. IIl. S. 8. T. 6. £. 3. 
(1) Zea vulgo Spelta, Far antiquis , Ador pofterio® 
ribus & Semen Adoreume Dop. 
4 
NM. Deer. XIII. Sruu, 
Ay pelt 
