( 
GRASPLANTEN, sor 
„Daar toe weeken zy de Korrels in een Afkook- 
zel der Wortelen van Wit Nieskruid; ’t welk 
het Gedierte ,- dat dezelven "eet, dronken s 
VI. 
ÁFDrEts 
V. 
1OOFD= 
maakt. Zy worden op ’*t meefte vier Vinge- Sp 
ren diep geftoken, en dan opfchietende; by de 
witroeijing van het Onkruid , hetzelve , met 
de Aarde , by de Stengels opgehoopt; dat te- 
vens tot’ befchutting ftrekt van den Stoel der 
Planten. Zo ’er ruimte geroeg is, wordt 
dikwils het Onkruid met de Ploeg uitgeroeid. 
De Heuveltjes worden eindelyk een Elle hoog 
en niet minder breed , bevattende gemeenlyk 
drie of vier Stengels van dit Koorn. De Uite 
loopers worden er afgerukt 3 de verwelkte 
Bloemen afgefneeden 5 ’t welk de’ Aairen tot 
_ meer volkomenheid brengt, die eindelyk, ryp 
zynde ‚ in de Herfst afgeplukt, en, wat te 
droogen gelegen hebbende, voorts tot bewaa. 
ring opgelegd of gehangen worden. De Wil: 
den laaten hunne Mays-Aairen in een- zagte 
Rook droogen „en hangenze dan op, aan het 
Dak hunner Hucten , waar door zy dezelven 
veele faaren, tot dagelykfe Spyze en Zaay- 
Koorn „goed houden. Maar dikwils verber- 
gen zy het in Kuilen van den Grond , op droo- 
ge plaatfen ; gedagte Kuilen eerst met ge- 
droogde Boomfchors , Riet of Gras bekleed 
hebbende ; dat weleer by hun de gewoonte 
was en nog in tyden van Oorlog plaats heeft, 
Dit is een uirtrekzel van ’t gene de Heer 
ï ie ee 
IL Daer. XIII Sron,  * | Karn 
ar 
TUK. 
an ‚Sche 
We 
