\ 
GRASPLANTEN., s8r 
gras op dorre drooge Heuvels en Velden, aan 
de Wegen en kanten der Akkerlanden „ zeer 
VI 
Arpreg; 
VII. 
Gemeen. Te Montpellier noemt men het, Hoost, 
Pied de Poule, dat-is Hoenderpoot , volgens 
GouvaN en die benaaming is zekerlyk van 
de famengevoegde Aairen , op den top der 
Halm, afkomtftig , wier getal van vyf tot ze- 
ven is, volgens HALLER , die evenwel aan- 
mèêrkt, dat dezelven niet gevingerd maar ge- 
tropt zyn ‚ van een Duim en langer, geheel 
Wollig. De Halm is anderhalf of twee Voe- 
ten hoog. De Bloempjes {taan op tweeryën;, 
in ieder Tandje van de Graat twee , het eene 
gebaard, het andere ongebaard en grooter, 
zynde dit laatfte vrugtbaar. De Aairen heb- 
ben eene paarfchachtige Kleur, ’ welk moog- 
yk aanleiding gegeven heeft om den bynaam 
Ifchemum hier op toe te pasfen. 
(20) Baardgras met veele regtopflaande gee 
XX. 
Andropo- 
wrichte gladde gevingerde Aairen ; de Bloem- an oi 
_pjes wederzyds gebaard, 
Dit 
“ (zo) Aundropogon Spicis digitatis plurimis ereftiusculis 
Articulatis loevibus &c. Sp. Plant. 17. Gr. Daltvlon Indi- 
cum, Sp. Villofis rubescentibus. Mor. S. 8. T. 3. É. 15, 
Burm. Fl. Jud, p. arg. Audrop, majus Paniculâ fparfâe 
Brown. Gan. 365. Gr. Daft. majus Paniculâ longà , 
Sp. plurinus nudis crasfis, SLOAN. Sam. 34. Hift. 1, pe 
zi2, T. 69. fe 3. 
03 
IL. Deer. XIII Srux, 
culatum, 
Gebon- 
deld, 
