i8o Zesmannigë LELtE- 



V\ gel. Misfchien hangt zulks van den Groml ea 

 Apbeel. ^g Groeiplaats ïif. TeHelmftad, in 't Winter- 

 HooFD- huis, waren zy gvoen. Aan *t end buigen zy 

 sTüf. zig om , of liever de Bloem zit krom op het 

 Vrugtbeginzel , dat als een Knopje aan 't end 

 der Steelen is, met den mond naar boven ;des 

 't een en andere niet kv^aaiyk een Kaarskro^a 

 voordek of een Bol van Tabakspypen. De 

 Kleur der Bloemen is hoog rood* Zy gelykea 

 taamelyk naar fommige Jnelién, zynde zeer 

 diep in zes ongelyke Slippen verdeeld , met zes 

 Meeldraadjes , die caauwlyks uitfleeken , heb- 

 bende geele Meelknopjes en in 't midden een 

 Styl, die een weinig langer, geheel paar fch, 

 boven wat omgekromd is , met een geknopien 

 Stempel. 



Dertig zodanige Bloemen hadt He is ter 

 op de Stengel van zyne Brunsvigia geteld : waar 

 van in 't eerst tien , vervolgens twintig, ein- 

 delyk allen te gelyk bloeiden , dat zekerlyk een 

 fraaije Vertooniog maakte. W e i n m a n n 

 heeft 'er byna zo veel , Ferrarius vier- 

 of vyf entwintig , M o r ï s o n negentien aan 

 vertoond. De Kroon buigt zig na 't Woei jen 

 om en fchiet in 't Zaad, datdriekantige Vrugt- 

 jes of Knoppen maakt. Vervolgens komen de 

 Bladen te voorfchyn , die byna een Span lang 

 en een Hand breed 'zyn , een Stroobreed dik 

 en dus Hevig ; boven donker , onder blygroen 

 en aan de kanten bruia^ in 'c Voorjaar weder» 

 om verdwynende. 



00 



