ƒ30 



M A N W Y V I G E L E t f É- 



iV. 

 HobrD 



in 'c Griekfch EpipaBis Doemt , aanleiding ge- 

 ge ven» De verfchii lende kleur der Bloemen 

 nam men tot Kenmerken van byzondere Soor»- 

 ten, zo wel als derzel ver hangende of opftaarde 

 geftake , benevens de langie of kortheid van 

 de Lip. LsNiSiSüs heeft einielyk Boedge- 

 Vonden , de onderfcheidiDg dus te maaken naar 

 zeer blykf^aare Keo tekenen , daar toe ook in- 

 Eorderheid de bepaaiingen van den grooten 

 H ALLER, die de S'ande^kruidachtige Plan- 

 ten , op de Groeiplaats zelve , weergaloos 

 Eaauwkeurig onderzogt en in Afbeelding ge- 

 drag t heeft , gebruikende. 



Aan deeze , die zig door de breedte h^ater 

 Bladen^ welke Lancetvormig Eyrond zyn, en 

 !n *t kkin zeer veel raar die van t Wkte 

 ^.ie^ kruid gelyken, kenbaar maakt, fchryfi de 

 laatstgemelde , evenwel , een J^ar^cï^tvormig 

 Lipje toe, daar hy hetzflvf ,inde btfchryving, 

 Harivormig roemt, uii een loort van Schuitje 

 voortkomende en fpits gepunc. De Bloem be- 

 ftaat uit vyf Blaadjes , die Lanc^rvormig eö 

 byna gelyk van langte zyn; een boven als een 

 Helmpje, twee wederzyd? geplaatst j in welker 

 ihidoen zig dat Schuitachrjg Ligbaampje of Ko- 

 nigbakje bevindt , dat van fommigen by bet 

 Lighaam van een Vliegje vergeleeken wordt. 

 Met fleckt duor zyne donker paarfchachtige 

 Kleur dikwils veel af hy de ^leur der Bloemen , 

 die m de jonge Plant groen- of witachtig, in 

 4q volwasfens Vieefchkleurig of bieek paarfch 



I 



