602 Bbsciiiiyving vak 



X. 't Landvolk in een gedeelte van 't Branden* 

 Afdeei. j.^yj.gi'g waarnam. S t e r b ke k houdtze nog- 

 HooFD- thans voorde besten en verhaalt, dat menzc 

 j^^,;^^^zelfs raauw kan eeten zonder eenig nadeel. 

 noeije. 2y hebben alsdan , zegt hy , een prikkelen - 

 4^ of Pepeiachtigen Smaak , waar van de 

 tdoogduitfche benaaming , en , dewyl het Hoed- 

 je^ dat t;chter meer naar een Waaijer gelykt, 

 op den Steel wat fcheef Itaat en fomtyds als 

 omgedraaid is, worJen zy van fommigen Haa- 

 zen -Oor geheten ; hoewel hy ze liever Zeem' 

 kere zon noemen, wegens de zelfftandigheid, 

 of Saffraan ' Kampernoeljes i wanneer zy Goud- 

 geel zyn. Zy verfchillen daar in van anderen 

 dat de Plaatjes, door hem P/^/V genaamd 3 vast 

 ziften aan het Vleefch, en derhalve 'er niet 

 afgedaan worden , om ze te eeten. De Reuk 

 is frifch >, rins en zeer aangenaam (*). De ge- 

 meenfte zyn ruim zo groot als een halve 

 Ryksdaaler, bleek geel van Kleur. De aller- 

 grootften hebben het Hoofdje of Hoedje een 

 Handpalm groot, den Steel een Duim lang 

 en een half Duim dik. Tweemaal 'sjaars, 

 in 't Voorjaar en den Herfst , komen in 

 Brabant deeze Kampernoeljes te voorfchyn, 

 doch werden 'er meest gedroogd te Markt ge- 

 br.igu Men verzameltze aldaar in de Bos- 

 fchen. Zeker Edel Heer, die een groot Lief- 

 heb* 



(«) Odor gratus Prunovmn, zegt Haller. 



