STUK. 



DE P A D D E S T O R L E N. 64f 



de oude Heidenen. Dit fchynt Ment ze- x. 

 Ï.1US te bedoelen, dewyl hy Plinius aan-^^^^^"^* 

 haalc, die een witten Paddeüoel daar me- Hoofd- 

 de vergelykc (*). Hec zweemt insgelyks 

 naar de Meelknopjes der Bloemen ; gelyk 

 door anderen is aangeduid ( f ). Ook noemt 

 het Gleditsch een „ Morilje « achtige 

 35 Kampernoelje , welker nederwaards getoo- 

 ,5 gen en kruisplooijig gefnipperd Hoofdje 

 „ een Hoedje voorflelt , op een hollen 5 

 5, geftreepcen en geribden Steel." Van 

 boven , v.Qgt hy , is het Hoofdje natuurlyk 

 zwarcachtig bruin , van onderen wit; ockwel 

 eens geelachtig van boven , enz. Men kan 

 de menigvuldige veranderingen van deeze 

 Kampernoelje , by S c h ^e f f e u , die ze FaU 

 tenfckyvamm ^ dat is Kreuk- of Plooy- Zwam 

 noemt , befchouwen. Gemeenlyk wordt zy , 

 in de Noordelyke Landen , onechte o^Steen- 

 Morllje gehetefi , ea 5 in Duitichland, in 't 

 Zomer Saizo^n gebruikt; maar in de Herfst is 

 zy taay en niet eetbaar. 



(23 Tolzwam meteen Kogelrond effen Boedje'^ n* 

 -ty<' h'^ noppen vergaard. fté^!^ 



. nea, 



•L^^t Onder*. 



(*J Mox candidi, velut apice Flaminis \ iiifignibus -"^'j-;..^^» 

 pedicvilis. Bifl. Nat. Libr. XXII. Cap. 23. "''^* 3* 



Cf) Ap^x Staminis. Sjy. Phint. Gcht. Bsfg. uts. 

 (2) Helvetla Püeo globqfo ^quali congreg,^ta. Mihf» 



Ss 5 

 il. DssL. XIV. Sim. 



