674 B E s c H u V V ï N f ; v /> 



X. 



Afdebl. 

 UI. 

 Hoofd- 

 stuk. 



Stuif- 



zwüm* 



halve menze , nog heden , Hirfch-Brunfi noemt; 

 doch deeze Fabel is al voor twee Eeüwen uit- 

 gejouwd. Veel zekereris't, dat menze dik- 

 wils vindt op plaatfen , daar de Herten den 

 Grond hebben opgewroet , omze te beko- 

 men. Dit doen ook de Zwynen en Haazen , 

 aangelokt door den Reuk of Stank van deeze 

 Zwam, die, volgens H aller, zo wel bo- 

 ven als onder den Grond groeit. 



II. Van binnen Poeijerfg, groeijende boven 

 den Grond, en Wortels hebbende. 



IIL 



Liifoper- 



vijitu 

 Bovift. 



(3) Stuifzwam , die rondachtig is 

 \fcheming ganpende* 



h'^ op' 



Bekender en gemeener dan de voorgaanden» 

 door geheel Europa , is dat Gewas , waar aan 

 men den naam van Wolfsveefl of Bovist^ in 't 

 Franfch Fesfe de Loup ^ in 't Latyn Crepitus 

 Lwpiy van ouds heeft toegeëigend. Maar veel 

 veranderlyker is ook hetzelve in QtSkdXit en 



Groot- 



(3J) Lyccperdon fubroturxdum , lacerato - dehiscens. 

 Gort. Bdg. lï. p. 330. Ft. Lapp. Suec. Dalib. Pari 

 R. Lugdb. 51S &c. &c. Lycoperdon vulgare. Tournf. 

 Injl. 563. Fungus max. rot. pulverulentus , Germ, diftus 

 Boflft. J. B- //?//. jli, p. 858. Lyeoperdon globofum ïqs- 

 iile. GiED. Fuitg. 143. Lycop. Saccaium cinereum, pol- 

 line obfcoro-viridi. Hall. Helv. inch. Til- p. 117. Lupi 

 Csepitus. Lob. Ic. W. 275. Fungus orbicularis. Tod, 

 Fenip. 434, iïüviria Oificinai-üm. Dill. Cau Ciesf, &c. 



