eo De SALPETER EN 
TI Zout, dat vit Muuren en Steenen groeit , ef. 
AFDEEL 
IL. meer of min Loogzoutig is van aart, ondere - 
Rn {cheiden, Zy onthoudt zig in de Grond on- 
| der Daken, zegt Linnaus woordelyk daar 
van (2). Waarfchynlyk wil zyn Ed, daar 
mede te kennen geeven , dat zy groeit in 
eene Aarde, die door Daken befchut is voor 
den Regen: want zyn Ed. laat ’er op volgen, 
dat dezelve geboren zy uit Lugt-Salpeter , 
toegang hebbende tot eene Dierlyke Aarde 5 
mids daar niet uitgefpoeld wordende door 
Slagregens, BoERHAAVE leidt den oir= 
{prong af van Litwerpzels der Dieren en 
derzelver verrotte Krengen , inzonderheid 
van zodanigen, die geen Zee- Zout gebruiken3 
dus meest (zegt hy) van Vogelen; daar by 
komende de niet uitgeloogde Asch van ver* 
brande Planten en ongeblufchte Kalk (%). 
Natoor- Dit fchynt meer op de Konftige bereiding 
Hee: te zien, dan op den Natuurlyken oirfprong 
der Salpeter. Wy vinden , immers, dat de 
Javaanen , Hutten bewoonende boven den 
Grond verheven, met eenen Vloer van Bam- 
boezen ; tusfchen dezelven door hun Wae 
ter en Afgang loozen; weshalve de Aarde 3 
daar onder, zodanig met Zouten bezwangerd 
wordt, dat zy uit dezelve, door uitlooging , 
k Sal- 
(2) Habitat in Humo fub teêlis. Sy/t. Nat, uts. 
(A) Chem, Tom. IT. p. 44° 
