260 Dre AARDHARSTEN EN 
tr. Vitvinden van de plaats, daar zy leggen moe 
Axpner. gen, De toeftand van een Gebergte, dat uit 
Hoorp- Vlotswyze Laagen beftaat, van Kalk en Ley- 
rdf. Atie; de nabuurfchap van Aluin-en Vitriool= _ 
Ertfen van Zout- of Mineraale Bronnen, gee- 
ven groote hope dat ‘er zig Steenkolen - Bed- 
dingen bevinden; maar allermeest, wanneer 
zy zig daat in aan de kanten van Beeken of holle 
Wegen of in de fteilte reeds geopenbaard heb» 
ben, Op Velden of Heijen , daar men dezelven 
nog niet gezien heeft, is haare tegenwoordig- - 
heid dikwilsblykbaar ‚aan een murwen , zwar. 
ten of graauwen Leyfteen, die verweerd is, óf 
naar Aardharst ruikt, wanncer men hem op 
gloeijende Kolen werpt : want de zodanige is 
veeltyds het Dak van eene Kolenbedding. 
Ook neemt men waar , dat op zulke plaatfen 
geen Daauw valt, dat ’er de Sneeuw het 
eerfte fmelt, en de Bladen vroeg van het Ge- 
boomte vallen. Indien het Water der Bron= 
nen, die uit zulk een Gebergte voortkomen, 
na het uitdampen een zwartachtig bruine Stoffe 
overlaat , welke op gloeijend Vuur geftrooid 
naar Aardharst (Bitumen) ruikt, dan wordt de 
hope nog fterker. Eindelyk verzekert men 
zig daar van door den Aardboor , waar mede 
men, in een Driehoek en op honderd Roe- 
den afftands van elkander, Gaten boort, of, 
zo de Steenlaagen in het Gebergte zeer vlak 
leggen, dan kan men zig door ingraavingen, 
een 
