BiTUMINEUZE STOFFEN. 269 
1. De Brok” Kolen of Stuk- Kolen, gemeenlyk Pi a 
harde Steenkolen genaamd. Deeze zyn taare* A 
Hoorp= 
Iyk hard, en laaten zig deswegen by grootesrux. 
Stukken delven. Zy verweeren ook lang- Harde 
zaamst , indien zy niet Zwavelig zyn : zy Ne 
laaten zig niet zo. gemakkelyk aanfteeken , 
blaazen zig op, en zetten, onder ’t branden, 
boven een Korst aan 5 breekende zelden in 
eer; Vlam uit, maar geevende , naar onderen, 
een fterke aanhoudende Hitte. Zy vertee- 
ren niet fchielyk „en laaten , na ’t verbranden, 
gemeenlyk maar weinige vooze Slakken of 
Asfche over. Men heeft ze van een zeer 
digt en glad Geweefzel , gelyk de meefte 
Engelfche en Schotfche zyn: of van een Ve- 
zelachtige zelfftandigheid, met een geftreepte 
Oppervlakte , uit de Dorothea- Myn by 
Lobegun in Saxen 35 of zodanigen, die in 
Teerlingachtige ftukken breeken , by Luttich 
in ’t Graaffchap Mark: of die bykans als een 
Bafalt gegroeid en geftreept zyn, in Siberie. 
2. De Gruiskolen,. Deeze zyn veel weeker, Gruis- 
kolen. 
en broofcher , geevende daarom zo groote 
Brokken niet , verweerende fchielyker in de 
Lugt, en, hoewel zy fneller Vuur vatten, 
geeven zy zo veel Hitte niet en verteeren 
fpoediger. Zy bakken in ’ Vuur aan mal- 
kander en laaten meer Asch dan Slakken 
over. 
In 
Il. Deer. IV. Srux, 
