272 Der AARDHARSTEN EN- 
FE .Duiefchland + zelfs ook in onze Nederlan 
KI 4 
Hoep: CE: 
sruK. Van dit Gegraven Hout heb ik reeds voor- 
PE heen, onder de Delfftoffen , gefproken (x) 
en aangemerkt, dat het fomtyds weinig ver- 
anderd, fomtyds met Aardharst doordrongen, 
ja ook wel als in Steenkolen overgegaan , 
voorkomt. Dit maakt de gefteldheid van 
deeze Stoffe zo verfchillende, dat men ze 
naauwlyksin ’t algemeen befchryven kan. Het 
eerftgemelde, dat men meest in onze Veengron- 
den vindt, is flegts aan te zien voor een 
kragteloos , half verrot , vermolmd Hout , 
dat byna niets brandbaars heeft beheuden en 
hetwelke men als tusfchen de Vingers kan ver- 
bryzelen. Zodanig valt ook in andere Lan- 
den 5 gelykik daar van uit het Nasfaufche, van 
Hanau , Koburgen elders , heb.’ Maar men vindt 
ander, dat glanzig bruin is en zelfs zwartach- 
tig; ook dat binnen een Houtige Schors 
Aders heeft van Aardharst, vertoonende 
voorts een Houtachtig Geweefzel. Hier uit 
krygt men ‚door Deftillatie, dergelyke Oliën , 
als uit de echte Steenkolen, maar in minder 
veelheid , en het geeft meer Asfche. In 
graaven van hetzelve is veel minder gevaar 
van Verftikkende Dampen , doch het geeft 
ook 
(x) Zie * Ill. Deers IT. Srux, bladz. 6, 
