hl TUD 
883 De KWwIKZILVER-ERTSEN 
‘Brengt menze alleen, in beflooten Vaten, in 
ee ei een fterk Vuur, dan ryst zy , zonder fcheie 
: eon 
STUK, 
“ Cinnater, 
Verval- 
fching van ; 
” Vermil- 
joen, 
ding , naar boven :. maar met - Yzer- Vylzel 
zulks doende , zo gaat het Kwikzilver over 
en opden bodem blyft een Zwavelig Saffraan 
van Yzer, Dit zelfde kan gefchieden met Ko- 
per - Vylzel of met Kalk, als boven is gezegd, 
Mineraale Zuuren grypen hem niet aan, bes 
halve het Konings- Water , wanneer het lang 
daar op in een zagte Hitte ftaat, en eindelyk 
gekookt wordt. Dit zelfde doet ook de Spî- 
ritus Minderert en door ’tbekende Zau de Luce 
wordt zy byna volkomen opgelost , zo wel 
als door O4. Calcis ‚ Terebinthine en Spir. Nütrt 
dulcis. Tot een fyn Poeijer gewreeven of gee 
malen, dat fomtyds met Pis, met Brandewyn 
of met Olie gefchiedt , levert zy die fraaije 
Verwftof uit, Wermiljoen genaamd, welke by 
de Schilders , ’t zy in Water of in Oliex 
Verwen, als ook om Wafch of Zegel -Lak te 
kleuren, in zo veel gebruik is. 
Wegens de kostbaarheid wordt de Cinnaber 
in dit geval , dikwils met Menie vervalfcht 3 
maar het bedrog openbaart zig ligt aan een 
kundig Oog , door de enkele dofheid en don- 
kerheid van Kleur. Giet men Azyn op zoda- 
nig Vermiljoen,en laat men dien ’er eenigen 
tyd op ftaan, dan wordt hy verzoet. Werpt 
men het op gloeijende Kolen, zo blyft ’er 
altoos iets van over, dat zig als een wadre 
Lood: 
