'M Kalkaarticëof 



II. lyks onderfcheiden Ican. Zy breeken geens- 

 ^ nf EL * zins Bladerig of Korrelig , maar in hoekige 

 Hooïd. Stukken, van onbepaalde figuur. Inde Lugt 

 Marmer, worden zy eerst harder , maar vervolgens ver- 

 weeren zy , hoewel niet dan na een lang ver- 

 loop van tyd , en worden met een Kalkige 

 Korst overtoogen, of mortelen by Schubbetjes 

 af. Dit heeft in fommigen vroeger , in ande- 

 ren laater, ook naar 't verfchilvan (land fpoe- 

 diger of traager plaats. De betrekkelyke zwaar- 

 te tot die van Water is wat minder dan drie tot 

 één: des een Rynlandfe Teerlings-Voet tus- 

 fchen 170 en 180 Ponden weegt (q), 

 Samen- Deeze Steenen bevatten de Kalk - Aarde door- 

 teeieBu 6 & aans V1 T zul * v Gr ; ten minfte zodanig , das 

 dezelve haare Eigenfchappen onverhinderd te 

 werk kau ftellen. Dikwilsws 'er een weinig 

 Aardharst, waar van eenigen eene zwarte, in 

 't Vuur verganglyke, Kleur hebben; fomtyds 

 Zand , Leem , Kley of Yzerdeeltjes , onder 

 gemengd, welke laatften de Kleur aan de mees- 

 ten geeven. Altemaal bruifchen zy op met 

 Mineraale Zuuren, en ontbinden 'er zig, zui- 

 ver zynde , volkomen in. Giet men, by de So- 

 lutie in andere Zuure Geeften , Olie van Vitri? 



ooi 3 



(f) Volgens den Hoogleer Musschenbroek was de 

 zwaarte van Marmer, tot die van Water ruim als 27 

 tot 10: des de Kubik-Voet, die van Water 64 Pond 

 bedraagende , omtrent op 175 uitkomt» Welk een Voet 

 de Heer Gmelin bedoele , wanneer hy zegt, van 90 tot 

 96 Pond , begryj? ik niet, *' , , 



