Key-Steenen. 353 



Deliüs overtuigd geworden , dat het een fyn - ir * 

 gelouterde en verharde Keizel- Aarde zy, in V. 

 wier famenfteïling ook eenig Yzer en Vitriool- s ^° FD f 

 zuur kome. Nat uit den Grond gehaald OpaaU 

 hebben zy byna geen Kleur , zynde Melk- 

 achtig wit, doch door opdrooging in de Zon- 

 nefchyn krygen zy hunne fchoonheid: des ook 

 de ichoonften op de Oppervlakte van 't Ge- 

 bergte gevonden worden (w). 



Deeze toevalligheid der Kleuren, de ver- Oostïn* 

 ganklykheid derzelven in h Vuur, alwaar de dlfche * 

 Opaal barst en fcheurt , zonder te fmelten 9 

 heeft ook plaats in de genen die , zy komen 

 dan van waar zy komen , Oostindifche genoemd 

 worden. In de Keizerlyke Verzameling te 

 Weenen is 'er zodanig één van aanzienlyke 

 grootte. Men ondericheidt deeze door een 

 Vuurigen Gloed , die als van verfcheide Vlak- 

 ten , door Spieeten in de Steen veroirzaakt, 

 Ce rug kaatst , zo dat zy zig als Goudkleurig 

 vertoonen. Deeze zyn het, die men eigent- 

 lyk Element fleenen noemt. Of 'er fomtyds in 

 dezelven ook een dergelyke fpeelihg van Kleu- 

 ren , als in de Hongarifche, voorkome, Iaat 

 ik onbefltst. Ten minde bevind ik zulks in 

 de mynen niet, die een zeer helder blaauwach- 

 tigen Gloed hebben. De Heer D & v 1 l a be- 

 zat, 



(«0 Èeytrage. 1778. p. 234. 

 III. Ds»l. III. Stuk. 



