Key-Steenen. 295 



„ heen. De Onyxftreepen , inzonderheid , ti. 

 „ welken men 'er in vindt , zyn zeer fyn en Af ^ eel » 

 3 , de Steen ondergaat een fraaije polyfting. ofd- 

 „ Van buiten heeft hy een Kleijigen Korst 

 „ of Saaiband, van de een of andere Kleur , 

 „ die weeker is dan de Achaat, zo dat menze 

 3 , af kan vylen. Dikwils komt dezeive aldaar 

 „ in Rotfen aan den Zeekant voor (e\" 



Wanneer de Banden in de Achaat zodanig Fortres- 

 loopen, dat zy een hockigen Omtrek vormen, Ac }^' 

 dan noemt men het een Vefiing- of Fortres* 

 Gehaat. Dit hangt veelal af van de manier, op 

 welke de Steen doorgezaagd wordt , en maakt 

 dus veelerley Vertooningen. Een zeer fraaije 

 heeft plaats in een Orie utaalfche Achaaten- 

 Plaat myner Verzameling; alwaar de bteen be- 

 flaat uit evenwydige geele ftreepen , door de 

 heldere Chalcedoon loopende,die als een Ves- 

 ting in 't bruine maaken , om welke heen een 

 Linie van een meer dan vyfdubbelen Band , 

 zuiver wit, allengs verflaauwende, even als 

 met Terrasfen : zo dat men deezen misfehien 

 eer met Rümphius een Cepites of Tuinfleen 

 zou mogen noemen» Veel meer zweemt naar 

 een Vesting werk, de Tekening op den Steen 

 van Kirchenbollenbacker in 't Salm-Salmfe, 

 in F/g. 5 afgebeeld, welke over 't geheel een 



zwart- 

 en) Bruckmanu Beytrage i^8« p» 155» 



III. DEE6. III» SïOK. 



