[4SiO HOOCGLANZIGR- OP 



11. fprooten ■(/), en dit zal mooglyk de reden 

 A vn. EL ' zvn ^ dat Pl i n i u s aan dien Steen een paarfch- 

 Hooïd- achtig blaauwe of Violette Kleur toefchryft. 

 Umlinth Somm iê e]D willen , dat het de Lyncurius der 

 Ouden zy(/^) 3 welke van Theophrastüs 

 befchreeven wordt, als een harde, Vuurige , 

 doorfchynende Steen , waar in men Zegels ge- 

 fneeden hadt , dien hy met den Barnfteen 

 vergelykt , waar van de Hyacinth ook dik- 

 wils de Kleur heeft: doch, dewyl hy 'er op 

 volgen laat , dat dezelve uit de Pis van den 

 Lynx of Los voortkome; zo heeft men dit, 

 op andere Zaaken toegepast (/). Het fluk 

 blyft dus onzeker , waar ook weinig aan ge- 

 legen legt. Veele Steenbenaamingen van den 

 Ouden tyd zyn niet minder onbekend en twy- 

 felachtig. 

 Orien- Onze echte Hyacinthen komen uit ver- 

 taaifche. ^j^g phatfen in Oostindie , Cambaya , Ca- 

 nanor, Calecut en van *t Eiland Ceylon,van 

 waar ik deezen Steen ook ruuw en gefleepen^ 

 onder den naam van Kaneelfleen 9 bekomen 

 heb. Men vindtze aldaar op dergelyke ma- 

 nier en plaats als de andere Edele Steenen, 

 hier voor gemeld. Van de Europifche bas- 



terd- 



fi) Zie het II. Deels Xll. Stuk van deeze Natuur- 

 fyke Hifiorie , bladz. 232 & bladz. 375. 



(k) Oriental Hyacinth. Lyncutfus Veterum. Hill. 

 Fosf. arr. p. 146. 



(I) Zie dit 111. Deels 1. Stuk, bladz. 425. 



