fterker blauwachtig groen zou zyn ; doch A ^ fU 

 erkent zelf, dat die onderfcheiding wankele. VII. 

 Sommigen, zegt hy , betrekken hem tot deg^^ 

 Chryfoliethen, daar hy doch te blykbaar van Beril of 

 verfehilt. Dikwils is 'er naauwlyks Kleur in ^™ ma " 

 tebefpeuren, dan een uitermaate bleek blaauw 

 Schynzel. Oudiyds hadt men hem drieder- 

 ley, van donkere Olie -Kleur , Zeegroen en 

 dus met een fchitterende Glans (a) Eenigen 

 geeven 'er eene Aal- of Palingkleur aan , 't 

 welk niet oneigen is. In weekheid komt hy 

 met den Chryfolieth overeen, als ook in zwaar* 

 te. Op de breuk is hy Glasachtig, in geweef- 

 zei Bladeri^ en volkomen doorfchynende : 

 hoewel men hem zelden, in groote Stukken , 

 zonder Barstjes, Vedertjes of Plaatjes, inwendig, 

 aantreft. Twee Uuren in 't Vuur gegloeid, 

 verliest hy in gewigt,doch niet in Kleur noch 

 helderheid : houdt men hem langer daar in 

 en verfterkt de Hitte, zo fmelt hy, met zeke- 

 re Konstgreepen , van zelf , zo wel als mee 

 Borax, tot een wit ondoorfchynend Glas. De 

 Kleur moet inzonderheid van Koper ontftaan: 

 ten minfte kan een Vierde Loots gebrand 

 Koper aan een geheel Pond Kryftalglas de 

 Kleur mededeelen van den Berilfteen. 

 De figuur der Kryftallen is byna met die 



Kryftaï* 

 der figuur. 



(o) Psellüs de Lap. virtut. per Bernard, p, j 3% 

 ÏIÏ. Dmu III. Stuk. 



