ROTSSTEENEN, 567 



De Ouden hebben hun Porfier uit Opper- gg 

 Egypte, Ethiopië ofmisfchien ook uit Steen- ^Sff*' 

 achtig x4rabie, gekreegen ; alwaar, volgens Hoofd- 

 Woodward, nog byfter groote Laagen en 5TÏ ?' 

 geheele Rotfen van hetzelve zyn. 't ^chynt Porfier, 

 dat zy inzonderheid het Raode Porfier gekend 

 hebben, of liever dat uit den paarfchen ziet, 

 met hoekige Vlakjes van witte Veldfpaath en 

 zwartachrige Stippen van Ba fait* Dit is het 

 Povfido ros/o der hedendaagfche kaüaanen , 

 dat men Sarres noemt omdieeks Bergamo. Ze- 

 kerlyk moet het de Leucoiïiftos der Grieken , 

 by Pliniüs, zyn , en misfchien behoort daar 

 toe ook zyn Thebaiiche Steen , die rood was 

 met geele of Goudkleurige plekken (V. Im- 

 mers men heeft daar veele veranderingen van. 

 Het komt, naamelyk voor, mee een Purper- 

 kleurigen, Violetten, Bloed- of bruinrooden 

 Grond» Zodan-g zyn de «Europifche Porfier- 

 fteenen , die men zo in Sweeden en Noor- 

 we* 



Voorhuid haares Zoons. Exod. 1 V. ys. 25. Doch fcira- 



migen willen d'A.t het maar een fcherp Mes betekene. 

 BihU gfuu & Tiem. De Vulgaia heeft, acutisfimam Fe- 

 tram. De zelfde bedenking heeft plaats , ten opzigt van 

 Josua. V. vs. 2 , alwaar men by ons vindt , Steenea 

 Mesfen, en de Vulgata leest Cultvos Lapideos : terwyl 

 anderen Glaclios acutas maaken van dat zelfde Woord. 

 Vid Ind. Bibl. P. Tossani. 



(V) Porphyr rubens cum Spatho icmtiüante flavo. 

 Wall. SyjL Min. 1. p. 431. Var. c, 



•Nn 4 



111. D*£L. III. Stuk, 



