Rotsstee ne k. 569 



zelden roodachtig, en ondoorfchynende ; ge~ IT. 

 woonlykst klein , fomwylen grooter , en dan Ar yfi^' 

 van veelerley hoekige geftalte ; dikwils ook Hoofd- 

 als Staafjes; waar uit blykt, dat zy eenigszins p ' 

 Schirlac a:g zyn* Somtyds zyn 'er, nog bo- 

 vendien, Glasachtige Kwartskorrels of dun- 

 ne zwarte Schirlüraalen ingemengd , of het 

 roode Porfier heeft nog andere ftukken Por- 

 fier, die wit van Grond zyn met nog witter 

 Vlakken , ingeflooten. Dit befpeurt men zeer 

 duidelyk in eenige roode Porfier (leen en Py- 

 ïaaren , buiten aan de Kerk van St. Marcus te 

 Venetië O). Het Tirolfche befcaat of uit reeds 

 afgezonderde, tegen elkander aan leggende , 

 vierzydige Zuilen ^ wier zydvlakten grooten- 

 deels langwerpige Ruiten zyn , of heeft de ei- 

 genfchap, van tot zodanige Zuilen te barften 

 of zig breeken te laaten. Mooglyk hadt iets 

 dergelyks ook in de Porfïerfteen der Ouden 

 plaats, waar door dan de voornaamfte zwaa- 

 righeid om het te bewerken was uit den weg 

 geruimd. Hedendaags gebruikt men , in Italië, 

 . den rooden Porfier zeer veel tot Ornamenten 

 der Bouwkonft. 



Naast volgt, in berugtheid , het Groene Por» Antieke 

 fier , waar van, aldaar, veele Verfchefden-?^|f n ~ 

 heden voorkomen* Het voornaamfte wordt 



ge- 



Cc) Ferber, Brief e aus t¥atfchtand t $* 361, 



Nn 5 



III. Debl; III. Stuk. 



