DER MiINERALOGEE, 119 
dat de Heer BRrUNNIicH zyn Werkje, in ’t INtere_ 
Hoogduitfch vertaald, aan ’c licht gegeven a 
heeft (aj. Het was in ’ jaar 1758; in ’% 
Sweedfch , te Stokholm uitgekomen. Hier 
ftaan de Aar Den wederom in de Eerfte Klas- 
fe, waar onder de Steenen zyn begreepen, en 
deeze worden verdeeld in negen Rangen, van 
Kalkaartige , Kcizelige , Granaatige , Kleijige , 
Glimmerige, Vloey - Spaathen, Asbesten , Zeo- 
lithen, en Bruinfteerige. In de tweede Klasfe 
plaatst hy de Zouten; in de Derdede V vur- 
VATTENDE; in de Vierde de Metaalen , Ert- 
fen en Mineraalen. Eindelyk worden ’er de 
Rotsfteenen , Samengroeizels en Verfteende 
Zaaken , als eigentlyk niec tot de Mireralogie 
behoorende, kortelyk in befchreeven. Het Werk 
is, wegens de keurige Waarneemingen van een 
kundig Man , die alles zelf heeft nagegaan „ 
zeer nuttig , doch ’er ontbreekt veel aan, om 
een volkomene kepnis der Deifftoffen in ’ al- 
gemeen te hebben, en de Methode is gantfch 
niet behaaglyk. 
Door den Bergwerkkundigen Heer Lrr- Dat van 
MAN werdt, in t jaar 1 760 , het Ontwerp denn OCE, 
Mineralogie uitgegeven (b), welke in ’t hoofd- 
zaakelyke weinig van die van WaLLERrIus 
ver. 
(a) Cronsteors Verfuch eirer Jlineralogie ; vermelver 
durch BRUNNiCH, Koppenh. en Leipzig. 1770, 
(1) J- GOTEL. LEHMAN, Entwarf einer Mineralogie, Ber 
Jin. 1760. 
H 4 
UI. DEEL, Ie STUKe 
