DER MINERALOGIE rag 
als van Planten en Dicren afkomflig, in ’t Inter 
voerfte te fchikken; doch hoe ver is die ver. 
eenkomst, nog niet volkomen uitgemaakt, te 
zoeken 2 Wie denkt , die Steenen befchou- 
wende, om Planten of Dieren , welken oog- 
fchynlyk in Aarde overgaan , wanneer de tyd 
verloopt ? 
Hert is my derhalve voorgekomen, dat de en 
VERSTEENDE ZAAKEN, wier plaatzing voor aan 
alle Mineralogiften zo veel hoofdbreekens ver. B°P!2ttste 
fchaft heeft , billyker wyze vaor aan konden 
gefchike worden. In dezelven , naamelyk, is 
een weezentlyke overgang van ’t ecne Ryk 
in ’t andere: Planten , Dieren zyn tet Steen 
geworden , ten minften behouden zy meer of 
min haare gedaante en hebben de Zelfftandig- 
heid der Delfftoffen , Aarde, Steen of Mine- 
raal. Wat zwaarigheid , dat men alsdan nog 
niet onderrigt is in de kennis van derzelver fa- 
menftellende deelen, op welken in het verza- 
melen deezer Zaaken naauwlyks gelet wordt. 
Ìk volg hier in myn eigen voorbeeld, in het 
vooraan fchikken der Palmboomen , toen ik 
myne Plantbeichryving aanving ; dat nog nie- 
mand heeft gewraakt (r). | 
Myne groote Voorganger heeft de Verftee- 
ningen eerst in’de laatfte , vervolgens in de 
twee. 
{q) CAR. Linn. Sy/?. Nat, Tom. ILL. Holm. 1768. 
(r) Zie het Ii. DEELS, I. STUK, van deeze Mat, Hiftorie 
bladz. 249, 
Ï 
II, DEEL, 1. STUK, 
