VEN Zoove ENDE Da, ERER . 208 
BMR or ce Fabel van de Pypmeen, een Na- __ IL 
stie ven” Menfchjes in Afrika „ die maar een eben: 
__Blle of om en by de twee Voeten hoog zou- °° 
EE Zya „geloofd hebbe : alzo hy daar ten 
_deele zyn bewys uit haalt (y). 
-_Dewyl. gedagte Koving van Bafan de laatst 
MR taebleeven van de Reuzen was , en Go- 
Viach van «een» uitermaate ‚groot ftatuur onder 
de Puilifthynen geweest is „ zou het wel fchy- 
„nen „daf zy -op Gods ie allen wernield.wa- 
“rens „Dus moeten -de Beenderen: van Reuzen, 
„ten minfte die van'laater tyd dan-de Zondvloed’, 
_shoedanig me en. onder ftellen ‚mâg, dé meefte Bie 
deren te zyny welken -mênsop elkander gefta- 
peld in Grotten of onderaard{chie: Holen: vinder, 
vitermaate zeldzaam zyn. Hierom. is ”t- ook 
niet billyk ; dier by uieftek groote” Beenderen, 
welke nu.en dan voorkomen „ al-gelyken-zy 
eenigermaate in figuur paar die van Ons Ge- 
flagt:, voor Menfchen Beenderen ‚te houden. 
„Ribben , Beenpypen , Tanden -hebben de Dic- 
en veel „naar ‚die der Menfchen gelykende : 
doch. zo Jang, mem geen Bekkeneelen , Han- 
den; Voeten df dergelykerftükken , wier on- 
dericheidende Kenmerken ‘bêkend: zyn , kome 
te vinden ; „zal -men de gedagte, groote ‘Been. 
deren (doorgaans , gelyk het mee veele Ver- 
| _fteen- 
« zie dit I, DEFLs, TL, STUK, van deeze myne Natuur. 
dyke Hiftorie, blaaz. 146. + DAL © KioR 
(9) WALL. Mineralogia, Tóm. 1 II. P‚ 53% 
III. DEEL: 1, STUKy 
