. 
VAN ZOOGENDE DIEREN, 219 
_Kleur kreeg ; doch dac hy blaauw wordt in (Ik 
*% Vuur heeft zyn Ed, zeer wel opgemerkt he. 
beter dan BRUCKMANN, volgens wien RE- 
AUMUR door Konst de blaauwe Kleur gege- 
“ven zou hebben aan ongekleurde Beenderen : 
ook zegt die vermaarde Man geenszins dat 
de Turkoaizen wiets anders dan Verfteende 
Tanden zyn. Hy erkent zelfs, dat men be- 
halve die Stukken , welke naar ftompe Tan. 
den of Kiezen , inzonderheid van Visfchen ; 
nog als in een gedeelte van de Kaak zittende, 
gelyken , (hoedanig een Stuk hy ter grootte 
van een Vuist hadt gezien,) nog andere Stuk- 
ken kryet , welken de dikte van een Arm heb. 
ben ende langte van een Schenkel: zo dat het 
Gemeene Volk aldaar zeide, dat fommigen 
naar Beenen, anderen naar Armen, anderen 
naar Tanden geleeken. Die groote Beenders, 
evenwel , waren wegens affplintering in ’t Vuur 
zo bekwaam niet , en hoe Bladeriger hoe meer 
daar aan onderhevig : des die groote Stukken 
‘Turkois, gelyk van MorTimer en SLOA- 
NE, zeer byzonder zyn geweest in haare Soort (m). 
__RAumur verhaalt uiedrukkelyk , dat de 
“Turkoizen haare Hemelschblaauwe Kleur niet 
dan in ’c Vuur bekomen. De Stoffe, % zy 
dan Tanden of Beenders, is. van een Kalk- 
fteen- 
(1m) Dat van MoRrimeR, zegt BRUCKMANN , was 12 Duim 
lang, 53 breed en byna 3o Duim dik. Zonderlinge Afmee- 
tingen: Dat van SLOANE was ook zedanig of dergelyk. 
II. DEEL, 1, STUK» 
