WAN ZEESAEFPELEN. 392 
«ò 
Sterren voorkomen, zo gemeen zyn die der 
„ee- Appelen , welken men ECHiNIETEN 
noemt. ’ Is ook begrypelyk , dat de Schaal 
derzelven , hoe breekbaar , eene zagte gelyke 
drukking meer heeft kunnen wederftaan , dan 
de Huid der Zee-Sterren, en tevens minder 
verganklyk zynde , heeft dezelve zig in ftand 
gehouden en is zelfs afgezonderd gebleeven 
van de Moer; of heeft gemaakt, dat men de 
Steenkernen op.zig zelf vindt : want veelen 
komen zonder Schaal ia ’t Ryk der Mine- 
raalen voor, | 
De Echinieten zyn byna door geheel Europa 
‚ verfpreid. Men vindtze in Sweeden, Deene.- 
marken en andere Noordfche Landen , dikwils 
Agaathachtig verfteend. Zy komen veel voor 
in de Krytbergen van Engeland, in de Graaf. 
{chappen Oxford en Kent, als ook by ’s Gra- 
vezend aan. den Mond van de Theems, dikwils 
van binnen gevuld met Key of Vuurfteen. In 
Vrankryk vindt menze vol met Kalkftoffe , 
by Rheims en elders. In Switzerland vallen 
zy voornaamelyk op den Randberg, den hoo. 
gen Mesmer en in ’t Graaffchap Neuberg : 
in 
(3) Helmintholithus Echini. LiNN. Sy/f, Nat, XI. Tom. 
III. Gen. ar. Sp, to. 2fas. Tesf. 94. SCREBER. Lithol. 103. 
&. Echinorum Testz Lapidez, WaLE. Min, se7. Echinites, 
OLEAR, Jus, 22, 2I. WOLT. Alin. 36 GESN. Petref. 34e 
N. E= 12: GESN. Figur. 168. b. 1, 2 & 156.b. 1,92, RUMPH, 
Mus,T. sof. 7, 9 & Tab, so. f. C, E, Fa 
| Va 
Te DEEL, Ì, STUK. 
vil. 
Hoo D= 
STUK, 
Echinteten. 
Legplaats, 
