VAN CoNCHYLIEË Ne. 459 
gelen behooren , komen zekere plekjes voor, VIEL, 
„dikwils weinig grooter dan Stippen, welke ’ Hoorp- 
> STUE . 
zy op 't bloote Oog, ’ zy door een Vergroot. concen. 
glas, zig voordoen , als of zy uit evenwydige frissen. 
Cirkeltjes beftonden. Men vindtze meest op 
gladde Petrefakten , gelyk Terebratulieten , 
_ Eelemnieten , Oftracieten ; zelfs Fungieten en 
“Tubiporieten. Somwyten vindt menze tusfchen 
de Plaatjes, vit welken de Schaalen der My- 
_tulieten beftaan , en op de Steenkernen van 
Hoorens. De zelfftandigheid is Kalkachtig. 
Sommigen hebben gemeend, dat zy van Poly- 
pen, anderen, gelyk GvETTARD (7), dat 
zy van her uitgeftorte Vogt des Schulpdiers 
ontftonden, De Heer Warcu,deeze Ge- 
voelens te regt ongegrond oordeelende (co); 
houdtze wel niet voor eigentlyke Verfteende 
Zee. Wormpjes; aangezien ’er met geene moog: 
lykheid eenige hole in te ontdekken is; maar- 
voor het Kalkachtig overblyfzel van zodani- 
gen ‚ als men zo dikwils op de Natuurlyke 
Hoorens en Schulpen ziet, ja tusfchen de 
‘Plaatjes der Oefteren aantreft (p). Immers, 
dat van de indrukzelen van dergelyke W orme 
buisjes, op de Conchyliën , evenwydige Cire 
kel. 
(a) Tom. Il Pr, XI, derzelfde Memoires. 
gd Mem. de FP Acad, Ra des Sciences, de VAn. 175te 
(o; Naturf. Il. STUK. AXL. 9. Pe 136e 
£p) De Serpula planarbis, fpirorbis  filograna , glemera- 
ta Ec, 
Ee 4 
HI Deer. L STUK. ’ 
