&o Ve&steeningj&j* 



ï. land en elders ook fomwylen op Zandfteeo; 

 &fdeel. by Dresden eD Zwickau in Keurfaxen op ver- 



koofd- *F de Kle Y> enz * 



stuiu Aanmcrketyk is 't , dat men deeze Kruiden 

 byna nooit in gezelfchap vin Conchyliën vindt ; 

 waar uit m* n met reden zou mogen opmaa- 

 f^ken, dat zy van een andere oirzaak afkomfcig 

 zyn. Evenwel kunnen zy , zo wel als die , 

 gevoeglyk van den Zondvloed worden afge- 

 leid ; wanneer wy dien op zulk eene manier , 

 als ik heb voorgemeld (t) , begrypen. Een ge- 

 weldige uitgulping immers , van den Afgrond 

 des Oceaans , dien men de Atïantifche Zee 

 noemt , over Europa en de aangrenzende Lan- 

 den, heeft daar in deszelfs boezem uitgefchud 

 en dus alle Zeefchepzelen daar in geworpen, 

 welke grootendeels , door dat geweld, gebro- 

 ken en vergruisd zyn. De Planten ondertus- 

 fchen , hier en daar , van Landen en Geberg« 

 ten afgefcheurd , op 't Water dryvende, zyn 

 naderhand , door deszelfs fdlle bezakking , 

 toen- het zyn Slibber arleide, die de Vlotber- 

 gen , en Rotfen of Laagen van Ley gevormd 

 heeft , daar in geraakt , en door de verharding 

 van die Kleyachtige Slihber, met Kalk of Zand 

 gemengd , bewaard goblccvcu (V). 



't Geen dit laatfte denkbeeld bekragtigd, Is, 

 dat de meelte Kruiden , die men op de Ley* 



ftee* 



(i) Zie 't voorgaande Stuk , blacTz* :f$» 

 (t?) 't Ze!fde ? blads, 61* 



