r ibt Menschen of Dieren; ié?9 



fleemingen aangetoond Cg). Ter wyl het zeker is 5 r. 

 dat deGal dikwils zo wél naar boven als naar bene- Afdeel. 

 den gaat, is het niet te verwonderen ; dat zelfs üSjil 

 in de Maag Steenen kunnen groeijen , die meer stu^. 

 of min hebben van eene Galachtige hoedanig- Qaljitm* 

 heid. En hier van is zekerlyk de bitterheid 

 der Maagfteenen , zo der Bezoars , als der 

 Haairbailen voor befchreeven ? doorgaans af te 

 leiden. Ook maakt de brandbearheid geen wee- 

 zentlyk onderscheiding :. want de Ontleedkun- 

 de heeft den grooten Morgagni doen bly* 

 ken, dat 'er veele Steenen in de Galblaas groei* 

 jen, die zwart en Aardachtig zyn en niet bran- 

 den ; terwyl de geelen doorgaans ontvlammen » 

 wanneer menze aan de Kaars houdt» Haller 

 heeft 'er wita^htigen gezien, met een bruine % 

 zagte Kern , welke als Zegel « Lak frnolten, eq 

 brandden (/;).- De Kleur derhalve geeft geen, 

 zeker Kenmerk, en, dewyl zy ook in de Lever 

 ontdaan , zal de hoedanigheid van de Gal het 

 voornaame onderfcheid der GaHteenen te weeg 

 brengen (t). 



De grootte van deeze Steenen is zo opruer- Getal, 

 kelyk niet als derzelver getal. Men heeft 'er 

 piet alleen tot tweehonderd gevonden in de Gal- 

 blaas 



(g) MUcelL Pkys. Md, Maxh. Anm 1730* Mens* Majo. 



Vid. A®. Pky$. Md. Vol. X. p. 12a. 

 (b) Commentt ad Pral. BoEHH, Vol. III. p. i3£, 

 (i) Zie de \Vaarneemin|ea omtrent de Galfteenen $11 



Rezoars. Ifitpzogte Perkand* II. Dsel , bladz. zn* 



L 5 



II:LD£el,II,Stv£; 



